در این پژوهش جهت تشکیل ذرات تقویت کننده بوراید تیتانیوم و اکسید آلومینیوم به صورت درجا در زمینه آلومینیوم 7075، از افزودن ترکیب پودر آسیاب کاری شده %Al-24TiO2-20B2O3 wt درون مذاب آلومینیوم 7075 استفاده شده است. برای یافتن دمای واکنش بین پودرهای آسیاب کاری شده آلومینیوم، اکسید تیتانیوم و اکسید بور از آنالیز حرارتی افتراقی (DTA) بهره گرفته شد. نتایج آزمون پراش پرتوی ایکس مخلوط پودری آسیاب کاری شده که در کوره اتمسفر آرگون تحت دمای 750 درجه سانتی گراد قرار گرفته بود، وجود ترکیبات بوراید تیتانیوم و اکسید آلومینیوم را نشان داد. همچنین نتایج میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) از مخلوط پودری توزیع یکنواختی از ذرات اکسید تیتانیوم و اکسید بور در زمینه آلومینیوم را نشان داد. 6 درصد وزنی از مخلوط پودری آسیاب کاری شده تحت اتمسفر محافظ نیتروژن، در دمای 750 درجه سانتی گراد به مذاب آلومینیوم 7075 اضافه شد. مذاب کامپوزیت هیبریدی آلومینیوم 7075/ بوراید تیتانیوم-اکسید بور داخل قالب مسی ریخته شد. عملیات اکستروژن گرم بر روی کامپوزیت های ریخته گری شده به روش ریخته گری گردابی، در دمای 465 درجه سانتی گراد با نسبت اکستروژن 6: 1 و سرعت اکستروژن 5 میلی متر بر ثانیه انجام شد. میکرو ساختار و خواص مکانیکی نمونه ها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) نشان داد ذرات درجای بوراید تیتانیوم در ابعاد نانومتری تشکیل شده اند. استحکام کششی کامپوزیت اکسترود شده به 496 مگاپاسکال رسید که این مقدار حدوداً 4 برابر بیشتر از استحکام کششی آلیاژ ریخته گری شده آلومینیوم 7075 بود.

ارزشیابی خوراک ها، اطلاعات لازم برای تنظیم جیره غذایی از نقطه نظر فیزیولوژیکی و اقتصادی در اختیار متخصصین تغذیه دام قرار می دهد تا بدین ترتیب عملکرد حیوان در حدمطلوب باشد. در حال حاضر برای ارزشیابی خوراک مصرفی نشخوارکنندگان روش های مختلفی وجود دارد که از مهمترین آنها می توان به تکنیک استفاده از کیسه های نایلونی (in situ یاin sacco ) اشاره کرد. در آزمایش حاضر میزان تجزیه پذیری ماده خشک، ماده آلی، پروتئین خام و دیواره سلولی فاقد همی سلولز (ADF) چهار نوع کنجاله دانه های روغنی شامل کنجاله کلزا، کنجاله پنبه دانه و کنجاله سویا و کنجاله آفتابگردان با استفاده از روش in situ در سه راس گوسفند نر اخته شده زل مازندران و فیستولا گذاری شده در شکمبه اندازه گیری شد. کنجاله دانه های روغنی در فواصل زمانی صفر، 2، 4، 8، 16، 24، 48 و 72 ساعت پس از انکوباسیون از شکمبه خارج می شدند. نتایج نشان داد که نرخ تجزیه پذیری (a+b) و میزان تجزیه پذیری موثر پروتئین خام ( EPبا نرخ عبور 5% در ساعت) در سه کنجاله سویا، کلزا و پنبه دانه تولید شده در کارخانه روغن کشی بهپاک بهشهر به ترتیب (5/98، 7/98 و 8/56 درصد) و (8/55، 0/62 و 3/48 درصد) و نرخ تجزیه پذیری (a+b) و میزان تجزیه پذیری موثر پروتئین خام ( EPبا نرخ عبور 5% در ساعت) در سه کنجاله سویا، کلزا و آفتابگردان تولید شده در کارخانه روغن کشی کشت و صنعت شمال به ترتیب (7/81، 1/90 و 5/90 درصد) و (1/47، 5/52 و 2/45 درصد) بوده است.

در این مقاله، کامپوزیت هیبریدی سطحی Al 3003/Al3Zr + Al3Ti توسط فرآیند اصطکاکی اغتشاشی (FSP) به صورت درجای تولید شد. از ورق کارشده ی آلیاژ آلومینیم Al 3003-H14 به عنوان زیرلایه و از ذرات فلزی زیرکنیم و تیتانیم به عنوان تقویت کننده استفاده شد و تعداد شش پاس FSP اعمال گردید. سپس، بر روی نمونه های FSP شده یک مرحله عملیات حرارتی آنیل در دمای ℃ 500 و به مدت زمان 4 ساعت انجام شد. سختی و رفتار سایشی فلز پایه و نمونه های FSP شده در شرایط قبل و بعد از عملیات حرارتی آنیل مورد ارزیابی قرار گرفت. بررسی های ریزساختاری با استفاده از روش میکروسکوپی نوری (OM) و الکترونی روبشی (SEM) و هم چنین آنالیز فازی توسط پراش پرتو ایکس (XRD) انجام شد. بررسی های ریزساختاری نشان داد که اعمال فرآیند FSP منجر به ریز و هم محور شدن دانه ها با توزیع یکنواخت ذرات تقویت کننده می گردد. هم چنین مشاهده شد که واکنش شیمیایی در فصل مشترک بین زمینه آلومینیم با ذرات فلزی افزوده شده اتفاق افتاده و ترکیبات آلومینایدی Al3Zr و Al3Ti تشکیل می شوند. انجام عملیات حرارتی آنیل باعث بهبود واکنش های شیمیایی حالت جامد شده و به تشکیل بیش تر ترکیبات آلومینایدی کمک می کند. هم چنین مشاهده شد که بیش ترین سختی و مقاومت به سایش در کامپوزیت هیبریدی و بعد از عملیات حرارتی آنیل حاصل می گردد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

این مطالعه با هدف و به منظور بررسی مقایسه ای اثر روش Composite Basing روی مقاومت به شکست دندانهای ترمیم شده با اینله های پرسلن بصورت مطالعه ای In vitro انجام شد.تعداد 40 دندان پرمولر اول فک بالای سالم و با اپکس بسته انتخاب و به طور غیرتصادفی به چهار گروه 10 تایی تقسیم و به صورت زیر آماده گردیدند:گروه الف: نمونه های ترمیم شده با اینله پرسلن بدون استفاده از روش CB گروه ب: نمونه های تراش داده شده ولی ترمیم نشده بدون استفاده از روش CB گروه ج: نمونه های ترمیم شده با اینله پرسلن با استفاده از روش CB گروه د: نمونه های تراش داده شده ولی ترمیم نشده با استفاده از روش CB آزمایش شکست در مورد تمامی نمونه ها با دستگاه اینسترون تحت نیروی فشاری انجام شد.نتایج حاصله نشان داد بین میانگین نیروی مقاومت به شکست دو گروه (الف و ج) و دو گروه (ب و د) تفاوت معنی داری وجود ندارد ولی تفاوت معنی داری در مقایسه میانگین نیروهای دو گروه ترمیم شده دیده می شود. مقایسه نحوه شکست بین دو گروه (الف و ج) و بین دو گروه (ب و د) نتایج مشابهی از نظر آماری نشان داد. لیکن مقایسه نحوه شکست بین دو گروه (الف و ج) تفاوت بارزی را نشان نداد.

زمینه و هدف: با توجه به استحکام خمشی کامپوزیت تقویت شده با فایبر (FRC) و نیز نقش حفره های محافظه کارانه در حفظ پنج سالم دندان های پایه، این مطالعه با هدف ارزیابی میزان مقاومت به شکست بریج های قدامی بالا و خلفی پایین در شرایط in vitro انجام شد.روش بررسی: این پژوهش به روش تجربی در شرایط آزمایشگاهی انجام شد. از 44 دندان تازه و سالم کشیده شده انسان برای ساخت 22 اینله بریج ثابت، شامل 11 اینله بریج سه واحدی قدامی بالا با مدل کلینیکی جایگزینی سانترال و 11 اینله بریج خلفی پایین با مدل کلینیکی جایگزینی مولر اول استفاده شد. نمونه های فوق از کامپوزیت تقویت شده با فایبر تهیه شدند. بریج های ثابت قدامی و خلفی مذکور به همراه PDL مصنوعی در آکریل خود پخت مانت شدند، سپس توسط دستگاه شبیه سازی دهان مصنوعی load cycle گردیدند و بعد در دستگاه Instron با سرعت 1mm/min تحت نیروی نهایی قرار گرفتند، تا شکست در تمام نمونه های قدامی بالا و خلفی پایین روی داد و منحنی اعمال نیرو ثبت گردید. آنالیز آماری اعداد بدست آمده توسط آزمون های Kolmogorov-Smirnov و Independent Sample و Kaplan-Meier انجام و P<0.05 به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.یافته ها: با توجه به آزمون آماری، اعداد به دست آمده از شکست بریج های قدامی بالا و خلفی پایین از توزیع نرمال تبعیت می کردند. حدود اطمینان 95% میانگین مقاومت به شکست برای بریج قدامی بالا 562N-450N و برای بریج های خلفی پایین 1761N-450N بود. مقاومت به شکست در نمونه های هر دو گروه (قدامی و خلفی) در برابر نیروهای جویدن بالا بود. همچنین شکستگی در هر دو گروه در پوشش سطحی کامپوزیت، بدون آسیب به فریم ورک صورت گرفت. بیشترین درصد شکستگی در نمونه های خلفی از میانه پونتیک به سمت کانکتور دیستالی و در نمونه های قدامی در کانکتور لترالی (بین پونتیک سانترال و اباتمنت لترال) مشاهده شد. بین دو گروه بریج های قدامی بالا و خلفی پایین، اختلاف آماری معنی داری دیده شد (P<0.001). بدین صورت که مقاومت به شکست در نمونه های قدامی کمتر از نمونه های خلفی بود.نتیجه گیری: با در نظر گرفتن نتایج مطالعه حاضر، مبنی بر بالا بودن مقاومت به شکست نمونه های قدامی (500N£) و نمونه های خلفی (1600N£) دربرابر نیروهای جویدن در هردو ناحیه، می توان به کارگیری اینله بریج های FRC قدامی بالا و خلفی پایین را به صورت کلینیکال توصیه نمود. تردیدی نیست که مطالعات بیشتر تجربی و کلینیکی در این مورد ضروری است.